ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΒΙΝΤΕΟ

ΗΧΟΣ

Ευρετήριο Άρθρου

 

 

Παίρνω σκλάβο κι έρχομαι

 

Το "παίρνω σκλάβο κι έρχομαι" το παίζαμε συνήθως μπροστά από την εκκλησία, στον δρόμο που οδηγούσε προς τα πεύκα. Εκεί χωριζόμασταν σε δύο ομάδες. Η μία κάθονταν κάτω-κάτω κοντά στην πόρτα της εκκλησίας, κι η άλλη σαράντα μέτρα περίπου πιο πάνω προς το βουνό. Στην μέση γίνονταν μια γραμμή που έπαιζε τον ρόλο του συνόρου.

Ήμασταν δηλαδή δυο ξεχωριστές επικράτειες. Όποιος τολμούσε να περάσει το σύνορο, συλλαμβάνονταν από την αντίπαλη ομάδα, και φυλακίζονταν μέσα σε έναν κύκλο στην περιοχή της, όπου και φυλάσσονταν ώστε να μην μπορέσουν οι εχθροί να ξαναπάρουν τον σκλάβο. Αν κάποιος αντίπαλος κατάφερνε τρέχοντας και με ελιγμούς να προλάβει να ακουμπήσει τον σκλάβο, ο σκλάβος επέστρεφε στην ομάδα του. Αν όμως οι φύλακες συνελάμβαναν τον αντίπαλο, τον φυλάκιζαν κι αυτόν.

Όποια ομάδα κατάφερνε να εξουδετερώσει την άλλη ομάδα, ήταν η νικήτρια. Φυσικά ακολουθούσαν οι ιαχές, οι πανηγυρισμοί και τα παρατεταμένα Οέέέέ-Οέέέ-Οέέέ. 

Παπαοικονόμου Θανάσης