ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΒΙΝΤΕΟ

ΗΧΟΣ

Ευρετήριο Άρθρου

 

Τσιλιάφ

Στις μέρες του θερισμου (του θέρου όπως τον ιλιγαν οι αδαμιωτάδις), που η λάβα (η κάψη του ήλιου ) χαραζι τα πρόσωπα κι η  ιδρώς (ιδρώτας ) έτρεχε ποτάμ',  οι ιργάτις ήθιλαν λίγου δρουσιά κι τνιβρισκαν στου νιρό απού τα πγάδια κι στου τσιλιάφ.


Σι ένα ξύλινου δουχείου έσπαναν ιλιές τσέκαμναν αλφή κι εριχναν και νιρό κι μπόλκου ξίδ' συνέχεια έτριβαν ψουμί να φουσκώσ' κι μόλις έφτανι του νιρό απού του κινούργιου του πγάδ', στου γκβά που πριν είχαν πχεί τα μλάρια (αυτά που γράφω δεν ειναι υρπερβολές, έτσι συνέβαιναν) ίπιρναν τα κουτάλια κι του μόνου τα άκουεις ήταν η φασαρία (από τα κουτάλια) κι η  πάτους απου τσιανάκα  που άδγιαζει  μάνι-μάνι  κι τα μιρμίγκια να σι τσιμπούν κι να σι φαρμακώνουν!

Ευτυχώς όταν γύρζαν του βράδ' απού τη δλιά απουλάμβαναν το κρύου ντουζ κι ξιαπώσταναν (πλάκα κάνου)!

Μαρία Λιναρούδη Παπαζά