ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΒΙΝΤΕΟ

ΗΧΟΣ

Ευρετήριο Άρθρου

 

Το σαραγλί

Παραμονές Χριστουγέννων ο μπάρμπα Χρήστος Κουκοβίνος λέει στη Μαρία τη γυναίκα του: δε θα μας καν’ς σαραγλί φέτου;
-    Γιατί μπρε; θα σας κάμου, λέει η Μαρία.

Πήρε ο Χρήστος τα υλικά κι έκαμε η Μαρία το σαραγλί. Κάθονται να φάνε την παραμονή το βράδυ. Ο μπάρμπα Χρήστος το μυαλό του απόμεινε στο σαραγλί. Έκαμαν «τ’ αντέντια», έφαγαν, ήρθε και το σαραγλί. Ο μπάρμπα Χρήστος χορτασμό δεν είχε.

- Ε μπρε κουνταριμένι (λυσσασμένε), άφ’κι κανιένα κουμμάτ’, ταχιά θα έρτουν φίλ’ να τ’ς δώσουμι, θα μας καν’ κανιένας τουν μπαντιακό, λέει η Μαρία.

Σταμάτησε ο μπάρμπα Χρήστος και πάει η θεία Μαρία το γλυκό στον οντά. Τα μεσάνυχτα αρκουδάει κρυφά ο Χρήστος, το βρήκε, το έφαγε όλο, κουτάλιασε και το σιρόπι. Γυρνάει την άλλη μέρα η Μαρία από την εκκλησία και βλέπει τον άντρα της να σκούζει.

-    Τι μπρε; Τι έχ’ς κι σκού’εις;

-    Ωχ, μι πουνάει η βούζα μ’!

Είδε η θεία Μαρία το ταψί άδειο και λέει:

-   Ι μαρή, η κουνταρισμένους, τούφαει ούλου!

Παίρνει μια κεραμίδα, την ζέστανε και τον έβαλε να καθίσει πάνω. Τα μπρατίμια του ανησύχησαν, γιατί δεν τον είδαν στην εκκλησία. Ένα που γιόρταζε και έλεγε και τον «Απόστολο» σκέφτηκαν:

-    Μπρε τι να έπαθι αυτός; Ιψές ήταν καλά.

Πήγαν σπίτι να τον βρουν. Ρωτούν τη Μαρία:

-    Που μαρ’ είνι;

-    Σύρτι, σύρτι μέσα να τουν δγήτι, απάν στ’ν κιραμίδα τουν έβανα κι κάθιτι.

-    Τι μπρε Χρήστου;

-    Σουπάτι, σουπάτι, αρκούδ’σα του βράδ’ κι του ‘φαγα ούλου κι τώρα κάθουμι απάν’ στ’ν κιραμίδα. 

Από το βιβλίο “Το Αδάμ” (Βασίλειου Α. Ηλιάδου)