ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΒΙΝΤΕΟ

ΗΧΟΣ

Ευρετήριο Άρθρου

 

O Γιάννης και το καλό του μουλάρι

Αγρότης ήταν ο Γιάννης. Εργατικό και φιλότιμο παιδί. Σκοτώνονταν όλη την χρονιά στην δουλειά…

Χασλαμάδες….σπάρσιμο καπνού – μάζεμα – ντόνκιασμα  και και και….  Όμως κάτι του έλειπε. Η γυναίκα!

Κάποτε αγάπησε κάποια χωριανή του , την Μαρία (ας την λέμε έτσι), και πέρασαν ένα απίθανο χειμώνα. Κάποτε όμως, με την άνοιξη βγήκαν στα χωράφια και στην δουλειά… Η Μαρία βράχος δίπλα του δουλευταρού!  Ο Γιάννης όμως, ξέροντας ότι το μουλάρι του ήταν άγριο, συνεχώς την  συμβούλευε…

-  Μαρία, μην περνάς πίσω από το ζώο. Φρόντιζε να είσαι σε μια απόσταση. Το μλάρ(ι) είναι άγριο και θα σε κάν(ει) καμιά ζημιά.

Η Μαρία όμως…θές από το ότι το θεωρούσε υπερβολή, θές ότι το ξεχνούσε πάνω στην φούρια της, δεν συμμορφώνονταν με τις συμβουλές του Γιάννη…. Ετσι , μια κακιά στιγμή, καθώς η Μαρία περνούσε πίσω από το μουλάρι, αυτό σκιάχτηκε, σηκώθηκε στα δυό μπροστινά πόδια και με τα πίσω πόδια, της κατάφερε μια κλωτσιά και πάρ την κάτω την Μαρία.

Την έκλαψε ο Γιάννης που την αγαπούσε, την έκλαψε κι όλο το χωριό…..

Μα ήρθε ξανά ο χειμώνας κι ο Γιάννης την μοναξιά δεν την μπορούσε. Βρήκε καινούργια Μαρία και ξαναπαντρεύτηκε.΄ Όμως η μοίρα του έπαιξε για δεύτερη φορά το ίδιο κακό παιχνίδι κι η δεύτερη Μαρία ακολούθησε στα κοιμητήρια την πρώτη Μαρία…

Για να μην τα πολυλογώ, ο Γιάννης , νέο παλικάρι ήταν, έκανε και τρίτη προσπάθεια  να φτιάξει την ζωή του  μα  κι αυτή είχε την ίδια κατάληξη!!!!!

Στην κηδεία της τρίτης Μαρίας έγινε θρήνος ..

Ο κόσμος έκλαιγε για τις Μαρίες , αλλά και για την κακή τύχη του Γιάννη , που ξόδεψε όλες τις προσπάθειες που δικαιούνταν για να κάνει οικογένεια και τελικά δεν τα κατάφερε…

Όταν λοιπόν ο ιερέας του χωριού τελείωσε με το τελετουργικό,  ο κόσμος πέρασε ένας ένας  και συλλυπήθηκε τον Γιάννη. Όταν όμως τελείωσε η κηδεία ένα φίλος του Γιάννη,  που παρευρίσκονταν στην τελετή, πλησίασε και ρώτησε τον Γιάννη:

-Ρε Γιάννη. Παρακολουθούσα  και με έκανε εντύπωση το ότι, όταν σου έδιναν συλλυπητήρια οι γυναίκες, τις ευχαριστούσες κουνώντας το κεφάλι σου προς τα κάτω, Όταν όμως σε συλλυπούνταν οι άνδρες,  τους ευχαριστούσες  κουνώντας το κεφάλι προς τα πάνω. Γιατί;;;;;

Κι ο Γιάννης του απάντησε:

- Οι  πού….δες οι άντρες,  δεν με συλλυπούνταν, αλλά όλοι με ρωτούσαν,

<< Γιάνν(η),του π(ου)λάς  του μ(ου)λάρ(ι)!!!!!!!! >>

Κι τα(ου)ς έλιγα:      όχ(ι)!!!!!!

 

Θανάσης Στεφ. Παπαοικονόμου..