ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΒΙΝΤΕΟ

ΗΧΟΣ

Ευρετήριο Άρθρου

 

Του τζιαζ

 

Τα χρόνια  ίκινα που ίμασταν μκρά δικαιτία του 1950, κάθι Κυριακή γιένταν τρανά γλέντια στ΄ Κανάκ' του καφινίου. Κι μεις μκρά ντρασκαλώνουμασταν στα καγκιλα στα παραθύρια να χαζέψουμι,  τνιουλαία που γλιντούσι.
Υπίρχι τρανή ανιέχεια μα τα πιδιά μι τα σκαρπινάκιατσ' τα μπαλουμένα 10 φουρές στου τσαγκαρόπιδου του Νϊκουλάκ κι τα κουρίτσια μι του φουρώ κουνάμινα σινάμινα  έσκανα μύτ' όντας βάρινι του Τζιάζ τ"Αλιέκου τσ¨Σέρρα.
Ετσ' λοιπόν μια τέτοια μέρα όντας γύρσαν απού του χουράφ' σακατιμένις η Κατέρου μι τ' Βαγγιλί, ξιπουξίθκαν κι  πάν' κι απάν' να ξιαπουστάσουν,  ακούσκι ένα τζιάνκ, τ' ακούει η Κάτέρου:
<σήκου Βαγγιλί κρούι του τζιάζ>
κατιβαίν' πλαλόντας καταϊ, τσακού(ει)  η μάννα τ'ς:
<που μαρή πλαλάτι  σακατημένισ >
<να μάννα κρού(ει) του τζιάζ>
<γυρίστι πίσου μαρή, η Κυράνου τνάζ' τ' φακί>
Αυτό πάθιναν οι νέοι ντας άκουαν του τζίαζ ,η σακατιμός πάϊνι στνάκρια, μασιού να γλιντίσουν.
Μαρία Λιναρούδη Παπαζά