ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΒΙΝΤΕΟ

ΗΧΟΣ

Ευρετήριο Άρθρου

 ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ  ΖΗΤΗΜΑ

 

Το «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ   ΖΗΤΗΜΑ », ήταν από τα παλιότερα χρόνια ένα από τα πιο σοβαρά θέματα στα Βαλκάνια. Δεν αφορούσε όμως νομίζω το  πώς θα ονομάζεται αυτή η περιοχή, για την οποία γίνεται τόσος ντόρος σήμερα. Το «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ» αφορούσε, το ποιο από τα γειτονικά κράτη ΕΛΛΑΔΑ- ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ- ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, θα κατάφερνε να ενσωματώσει τελικά στην επικράτειά της όλη την περιοχή της πάλαι ποτέ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ του Φιλίππου και του Μ. Αλεξάνδρου.

 

Με την διάλυση του Οθωμανικού κράτους η παραπάνω περιοχή μετά τους Βαλκανικούς πολέμους βρέθηκε μοιρασμένη στα τρία. Αυτό το αποτέλεσμα είχαν οι συμφωνίες των  συμμάχων του Α΄ Βαλκανικού πολέμου. Η συνθήκη  συμμαχίας των τεσσάρων Βαλκανικών χωρών ( Ελλάδας- Σερβίας-Βουλγαρίας- Μαυροβουνίου)περιελάμβανε τον όρο ότι, όποια  περιοχή κατακτήσει ο κάθε σύμμαχος στην κοινή προσπάθεια να διωχθούν οι Τούρκοι από την περιοχή, θα ενσωματώνονταν στο κράτος του. Άσχετα αν αργότερα οι Βούλγαροι με διάφορα τερτίπια προσπάθησαν να πάρουν και την Θεσσαλονίκη που ήδη είχε καταληφθεί από τον Ελληνικό στρατό και στο τέλος, με τον Β΄ Βαλκανικό πόλεμο έχασαν και κάποια άλλα που είχαν καταλάβει με τον Α  Βαλκανικό  Πόλεμο. Πάντως γεγονός είναι ότι  η πολύπαθη περιοχή της Μακεδονίας του Φιλίππου και του Μ. Αλεξάνδρου βρέθηκε μετά την απελευθέρωσή της από τους Τούρκους, χωρισμένη στα τρία. Στην  δικιά μας Μακεδονία,  στην Μακεδονία του  Πιρίν  που την κατέχει σήμερα η Βουλγαρία  και τέλος στην Μακεδονία  της περιοχής του Βαρδάρη  και των Σκοπίων, για την οποία σήμερα γίνεται τόσος ντόρος.

 

Από εποχής Μ. Αλεξάνδρου και μετά η περιοχή υπήρξε διαδοχικά  τμήμα της Ρωμα΄ι΄κής, της Βυζαντινής και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο χώρος ήταν ενιαίος και μέσα σ αυτόν κινούνταν ελεύθερα όλοι οι λαοί των Βαλκανίων. Υπήρξαν φορές που Έλληνες(Βυζαντινοί) έφθασαν κατακτητές  μέχρι τον Δούναβη, τα Ιεροσόλυμα και στο Δυρράχιο της σημερινής Αλβανίας. Υπήρξαν όμως και φορές που οι  Βούλγαροι αλλά και οι  Σέρβοι έκαναν επιδρομές και κατάφεραν να φθάσουν και να καταλάβουν για κάποια χρονικά διαστήματα  ακόμα και την  Πελοπόννησο. Αν σ όλα αυτά συμπεριλάβουμε και τις ατέλειωτες ειρηνικές μετακινήσεις και μετεγκαταστάσεις των νομαδικών φυλών, καταλαβαίνει εύκολα κανείς πόση σημασία έχει ο όρος « καθαρότητα ενός έθνους» για τα σημερινά δεδομένα στα Βαλκάνια.

 

Η περιοχή λοιπόν της πάλαι ποτέ Μακεδονίας κατακτήθηκε και κατοικήθηκε  στην μετά Αλέξανδρον εποχή από ανθρώπους που ανήκαν σε διάφορες εθνικότητες. Ήταν όμως μια περιοχή με το όνομα Μακεδονία, μέσα σε μία, κάθε φορά, αυτοκρατορία. Αργότερα πάλι μετά τους Βαλκανικούς πολέμους έγιναν  τρείς  περιοχές με το ίδιο όνομα κι η  κάθε μια τους ανήκε πλέον σε άλλο κράτος. Όλα αυτά τα δεχτήκαμε  γιατί δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα, δυστυχώς, σαν αδύνατο κράτος που ήμασταν. Ακόμα και μετά τους Παγκόσμιους πολέμους, που βρεθήκαμε να είμαστε και μάλιστα αρκετά ενεργοί με το μέρος των νικητών , στο τέλος οι σύμμαχοι μας, μας  «έριξαν». Η φωνή μας και το δίκιο μας δεν ακούστηκε.

 

Δυστυχώς κάποτε φθάσαμε στην δημιουργία της Γιουγκοσλαβίας, ενός ομοσπονδιακού κράτους, το οποίο  συμπεριλάμβανε  και το τμήμα της Μακεδονίας του Βαρδάρη, το οποίο ο Τίτο χαρακτήρισε, έντεχνα, σαν ένα από τα ομόσπονδα κρατίδια της Γιουγκοσλαβίας. Εμείς, δυστυχώς,  δεν αντιδράσαμε.  Εκείνη  λοιπόν ακριβώς τη στιγμή δημιουργήθηκε το πρόβλημα. Υπήρχε πια ένα επίσημο κράτος έστω και  ομόσπονδο, που λέγονταν Μακεδονία. Η υφήλιος το γνώρισε και τι το πιο απλό; Ταύτισε  τον Μ. Αλέξανδρο με αυτό το κρατίδιο. Τι τους ένοιαζε άλλωστε αν και τα διπλανά κράτη (Ελλάδα και Βουλγαρία) είχαν ‘’επαρχίες’’ με το όνομα ‘’Μακεδονία’’. Αυτοί έβλεπαν ότι υπήρχε κράτος με το όνομα ‘’Μ α κ ε δ ο ν ί α ‘’ Αλλά και ποιος τους ενημέρωσε ότι τα πράγματα δεν ήταν έτσι; Δυστυχώς κανείς.  Δεν μιλήσαμε…..Λουφάξαμε, για να πάρουμε τις οικονομικές βοήθειες από τους Μεγάλους  της εποχής, παραδίνοντας τα ιερά και όσιά μας….Τώρα  αγαπητοί μου φίλοι, ΤΡΕΧΟΥΜΕ……. Δυστυχώς  όμως δεν φτάνουμε προς το παρόν  εκεί που θέλουμε.

 

Θανάσης Στεφ. Παπαοικονόμου