ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΒΙΝΤΕΟ

ΗΧΟΣ

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016 15:47

Ο θέρος

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Όταν τελείωναν οι γιορτές του Πάσχα, δεν ξέρω αν στενοχωριόμασταν περισσότερο εμείς τα παιδιά, που θα άρχιζαν τα σχολεία ή οι μεγάλοι που θα άρχιζαν πλέον οι καλοκαιρινές δουλειές του καπνού και του θέρου. Για τις δυσκολίες του καπνού τα βάσανα και τα ξενύχτια τα είπαμε. Δεν θα ξεχάσω όμως, πως μόλις πατούσαμε τα δώδεκα χρόνια κατά μέσο όρο, μας θεωρούσαν ήδη έτοιμους εργάτες για τις αγροτικές δουλειές. Κουβαλούσαμε το νερό για να ποτιστούν οι χασλαμάδες, ξεβοτανίζαμε, σκαλίζαμε τα καπνά, συμμετείχαμε πλήρως στο μάζεμα, μπούρλιασμα και όλες τις υπόλοιπες δουλειές του καπνού, όπως να απλώσουμε τα πρωινά τις λιάστρες ή να τις μαζέψουμε το βραδάκι  κι όταν ο καιρός το πήγαινε για βροχή. Θυμάμαι πώς τρέχαμε, απ όπου κι αν βρισκόμασταν να προλάβουμε να βοηθήσουμε να μαζευτούν οι λιάστρες, με το που παίρναμε χαμπάρι ότι υπήρχε κίνδυνος βροχής. Θυμάμαι την γειτόνισσά μας την θεια Κατερίνη την Πλιάκενα που μια φορά έκανε μια πρόβλεψη  ότι θα βρέξει:

 

-Μαρί Φιγένεια, του νου σας. Η κιρός είνι ιτοιμουθάνατους!

Εννοούσε φυσικά ότι έπρεπε να έχουμε το νου μας στις λιάστρες, γιατί ίσως έβρεχε. Δεν έπρεπε βλέπεις να βραχεί το καπνό γιατί πάθαινε ζημιά.

Εκτός από τις δουλειές τού καπνού από αυτή την ηλικία, συμμετείχαμε πλήρως και στις δουλειές του θέρου. Πρωί-πρωί βρισκόμασταν με όλους τους μεγάλους στα χωράφια, που ήταν σπαρμένα σιτάρι, κριθάρι ή βρώμη. Οι μεγάλοι σκυμμένοι, με το δρεπάνι στο χέρι έκοβαν χούφτα -χούφτα τα στάχυα και μικρά δεματάκια τα άφηναν πίσω τους. Πίσω ακολουθούσαν οι μικρότεροι που με το "ζανγκότσι" ένα στραβό σαν σίγμα τελικό ξύλο, μάζευαν τα δρομιά, τα μικρά δηλαδή δεματάκια και έκαναν ένα μεγάλο δέμα. Ύστερα ο πατέρας έδενε τα δέματα αυτά με ένα χοντρό σχοινί, που το έκανε από τα ίδια τα στάχυα. Κι όσο προχωρούσε η μέρα κι ο ήλιος ανέβαινε τόσο ιδρώναμε περισσότερο. Κι η μέση  νόμιζες θα σπάσει από τον πόνο. Το μεσημέρι, σταματούσε για λίγο η δουλειά και καθόμασταν κάτω από ένα κοντινό δέντρο, που από νωρίς το είχαμε εντοπίσει  κι είχαμε  αφημένα τα πράγματά μας εκεί στην σκιά του. Ήταν η ώρα για ξεκούραση. Η μάνα, ετοίμαζε το φαγητό, που συνήθως δεν ήταν αγορασμένο από  τον "Κρικέλα". Θυμάμαι ειδικά στο θέρο τα μεσημέρια αν δεν τρώγαμε ψωμί και "σερμπέτι", θα τρώγαμε το πολύ σκορδαλιά σούπα, άιντε να υπήρχε και κανένα αλατισμένο "ληστί". Μετά το φαγητό ακολουθούσε λίγη ώρα ύπνου, εκεί κάτω από τον ίσκιο της αγρουντσιάς[1], και ύστερα πάλι δουλειά αδιάκοπα μέχρι το ηλιοβασίλεμα.

Θυμάμαι μια φορά, που από το πρωί παιδευόμασταν όλη η οικογένεια για να θερίσουνε κάποια χωράφια πέρα από τον "Μπράβα", τα πιο μακρινά από το χωριό που είχαμε, στου "Ναβροτζίδη του πηγάδ" κι αφού όλη μέρα ξεθεωθήκαμε στην δουλειά, κατά τις επτά το απόγευμα τελειώσαμε και θα γυρνούσαμε νωρίς, μέρα σχεδόν στο χωριό. Φορτώσαμε και ανεβήκαμε στο κάρο για επιστροφή. Όταν όμως φτάσαμε στον "Ντρούπτσια", ο πατέρας μου θυμήθηκε ότι και εκεί είχαμε  ένα χωραφάκι, μισό στρέμμα περίπου, σπαρμένο σιτάρι. Σκέφτηκε, ότι θα ήταν μπελάς να ξαναέρθουμε στην περιοχή μόνο και μόνο για αυτό το μικρό χωραφάκι και άρον-άρον μας κατέβασε όλους από το κάρο λέγοντας:

-Άιντε τάκα-τάκα να του πάρουμι κι αυτό, μη ξαναχάσουμι κι άλλ μέρα.

Κατεβήκαμε όλοι και στρωθήκαμε. Ο πατέρας μου ήταν πολύ γρήγορος και νευρικός καθώς ήταν δεν σήκωνε αντιρρήσεις σ αυτά, που αποφάσιζε, ούτε καν από την μάνα μας. Όρμηξε λοιπόν στο χωράφι και μπροστά  εκείνος και πιο πίσω η μάνα μου και η αδελφή μου η Σούλα θέριζαν, ενώ εγώ  μάζευα πιο πίσω τα "δρομιά" με το "ζανγκότσ". Σε λίγο η μάνα μου ανασηκώθηκε, πιάνονταν την μέση της, που σίγουρα θα την έσφαζε από πόνο. Έμεινε λίγο έτσι όρθια κοιτώντας μια δεξιά και μια αριστερά με κάποια απορία. Το χωράφι  ήταν δίπλα σ ένα λάκκο και ήταν στενό και μακρύ. Ήταν μάλιστα τόσο στενό που όπως το πήραν οι τρεις θεριστές ο ένας δίπλα στον άλλον κάλυπταν ολόκληρο το φάρδος του. Αφού λοιπόν η μάνα μας σιγουρεύτηκε για ότι σκέφτονταν, δειλά-δειλά απευθυνόμενη προς τον πατέρα μας είπε:

- Στέφανι, μη μον πλαλάς. Δεν είνι θκό μας του χουράφ.

Κι εκείνος χαριτολογώντας, εννοώντας ότι αυτά τα έλεγε η μάνα μας, επειδή κουράστηκε της είπε:

-Σκύβι-σκύβι. Ίδρουσι η κουλαρίκους σ;

Κι η μάνα μας έσκυψε και συνέχισε. Σε λίγο όμως η ίδια σκηνή επαναλήφθηκε:

-Στέφανι, άκου τι σι λιέου.....

Κι εκείνος, ούτε καν που την άφησε να συνεχίσει την φράση της και ξαναείπε:

-Σκύβι ντέ, συζήτησ θέλς;

Η μάνα μου δεν ξαναμίλησε. Μόνο ο πατέρας μου, μόλις έφτασε στ απάνω σύνορο του χωραφιού, που θερίζαμε ανασηκώθηκε και είπε δυνατά ενώ η μάνα μου κι εμείς γελούσαμε.

-Άαμάν ρε τι έκαναμι. Τ Καβάκα του χωράφι θέρσαμι μαρί!...

Κι μάνα μου δικαιωμένη σ ότι μέχρι τότε έλεγε, του είπε:

-Σκύβι-σκύβι, τώρα να του τελειώσουμι κι αυτό κι του θκό μας. Θα έρθ η Καβάκας κι θα του βρει θιρσμένου κι θα τρουμάξ κι θα συ γυρεύει κι ψυχική ουδύν. Θα συ βάλ να τσ του κβανίεις κι στ πατόζα.

Κι ο πατέρας μας έσκυψε και δεν είπε άλλη κουβέντα στα πειράγματα, που του έλεγε η μάνα μας.

Όταν τελείωνε ο θέρος, όλα τα δέματα κουβαλιόντουσαν σε προκαθορισμένες περιοχές με τα κάρα ή με τα ζώα. Εκεί ο καθένας είχε μια τεράστια θημωνιά και περίμενε την ώρα, που θα περνούσε η μηχανή, η πατόζα, για να αλωνίσουν. Το μέρος που συνήθως γίνονταν το αλώνισμα ήταν κάπου ανάμεσα στου "Μελσσά την ντούμπα" και την "Ζαγκλιβερνή ντούμπα" με τα πευκάκια. Εκεί, οι ντούμπες με τα άχυρα, πού έμεναν μετά το αλώνισμα για αρκετό καιρό, μέχρι που να κουβαληθούν κάρο-κάρο στο χωριό, ήταν ένας άλλος χώρος, στον οποίο συναγωνιζόμασταν στα άλματα, όταν φυσικά βρίσκαμε χρόνο.

 



[1] Άγρια αχλαδιά με πολύ στυφούς καρπούς.

Διαβάστηκε 354 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016 15:57

Τελευταία άρθρα από τον/την bozatzidis

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Άνοιξη - Πάσχα Ο τσομπανάκος »
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια

Σόμπορο

Σόμπορο
Βλ Γειά σας Αδαμιωτες καλό Χειμωνα να εχουμε ,ηπιο χωρις πολλες σκοτουρες Σόμπορο (14.11.17, 12:49)(18:12) 0
Βλ Γειά σας Αδαμιωτες στο μεσον τουφθινοπωρου και βαλτωσαμε ,με το καλο ναρθει ο Χειμωνας τα πηρατε τα ξυλα σας φετος μου μοιαζει βαρυς θα ειναι . . τα λεμε του χρονου καλο υπνο Σόμπορο (10.10.17, 13:54)(18:12) 0
Βλ Λιγοτερη κινηση στο σομπορο η πολλη ειναι καταρα Σόμπορο (24.08.17, 14:01)(18:12) 0
Βλ σε σας πετυχατε να εχετε μια θεση στην ανωτατη εκπαιδευση συγχαρητηρια και κάντε το σταυρο σας να αλλαξει η οικονομική κατασταση στην πατριδα μας ωσπου να γίνετε ακαδημαίκοι πολιτες και για τους αλλους που δεν τα καταφεραν η ζωή δεν χαθηκε υπαρχουν και αλλες ευκαιριες γεροι να ειστε σιγουρα και για σας κατι περιμενει Σόμπορο (24.08.17, 13:58)(18:12) 0
Βλ Με το νερο καλέ τι γινεται τα φαγαμε τα 2,5 χρονια και το θεμα αλυτο Από λογια ..... Σόμπορο (02.05.17, 12:20)(18:12) 3
Βλ Γειά σας Αδαμιωτες καλό μηνα και από δω καλο καλοκαιρι Σόμπορο (02.05.17, 12:16)(18:12) 1
Βλ Καλημέρα Αδαμ ,μα τι κινηση ειναι αυτή .Γιατι δεν καλημεριζόμζστε εστω και ετσι μιας και βαριομαστε να πουμε καλημερα όταν ανταμωνουμε Σόμπορο (29.01.17, 08:51)(08:01) 2
Βλ λαθος στην παραδοση Σόμπορο (25.12.16, 19:42)(19:12) 4
Βλ Βρε παιδιά η δωρεα του παραδωσιακων μουσικων οργανων του Χρισ Χάλαρη στο Αδάμ τι γίνεται? την κλεισαμε στο σχολειο και εκει βαλτωνει Σόμπορο (25.12.16, 14:06)(14:12) 5
Βλ Εσεις που γραφατε που χαθηκατε ,η σελιδα νομιζω ότι πατωνει και αυτο ειναι κακο μια σελιδα που θα ζηλευαν μεγαλες πολεις Σόμπορο (25.12.16, 13:30)(13:12) 2
Βλ Χρονια πολλά Αδάμ όπου και αν βρισκεσαι στην πατριδα ή στα περατα του κόσμου και καλή χρονια να εχουμε με υγεία και ειρήνη Σόμπορο (25.12.16, 13:28)(13:12) 2
Βλ Αντε εμεις γενικως πεινάμε μα εσεις εκτος Ελλάδος δεν πεινάτε και δεν μπαίνετε να μας πειτε πως τα περνάτε Σόμπορο (20.09.16, 17:26)(18:12) 3
Βλ πάει και αυτή η σελιδα την επιασε και αυτή η οικονομικη κρίση Ντροπη μας Σόμπορο (20.09.16, 17:22)(18:12) 0
Βλ αντε βρε κουνηθειτε ,ετσι θα πάρουμε την Πόλη? Σόμπορο (26.07.16, 23:07)(23:07) 2
Βλ απο τοτε που το κανατε μοντέρνο adamiotes θαρρεις και κάτσατε πάνω τετοια καντεμιά Σόμπορο (26.07.16, 23:04)(23:07) 1
Βλ το βιβλιο θαναση πολυ καλό , οι αναμνησεις μας ζωντανευουν Σόμπορο (18.06.16, 11:54)(18:12) 1
thanasispap Βασίλη εντάξει,τα βρήκα.'Εφτεγε το ipad.. Σόμπορο (26.05.16, 03:06)(03:05) 2
bozatzidis Αφού φανεί το βιβλίο σε πλήρη οθόνη, όποιος θέλει να το κάνει ακόμη μεγαλύτερη, πατάει το εικονίδιο για ζουμ που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στα βελάκια. Είναι ο μεγεθυντικός φακός με το + Σόμπορο (25.05.16, 22:09)(22:05) 1
bozatzidis Για να πας στην προηγούμενη σελίδα δεν έχει να κάνει ποτέ με ένα site. Πατάς το πάνω αριστερό βελάκι του browser (mozzilla, chrome κλπ). Σόμπορο (25.05.16, 22:06)(22:05) 0
bozatzidis Θανάση ανεβάζω εικόνα που δείχνει που πρέπει να κλικάρεις για να δεις το βιβλίο σε πλήρη οθόνη. Σόμπορο (25.05.16, 22:05)(22:05) 0
You are not allowed to use shoutbox.