ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΒΙΝΤΕΟ

ΗΧΟΣ

Η εκλησία και τα παρεκλήσια του Αδάμ

 

Το Αδάμ έχει μία εκλησία και 7 παρεκλήσια.

Η εκλησία του Αδάμ βρίσκεται στη δυτική πλευρά του χωριού. Η ανέγερσή της έγινε το 1836 και φέρει το όνομα της Αγίας Παρασκευής.

Τα 6 από τα 7 ξωκλήσια βρίσκονται περιμετρικά και το 1 εντός του χωριού. Αυτά είναι του Αγ. Παντελεήμονα, της Αγ. Παρασκευής, του Αγ. Μόδεστου, του Αγ. Φανούριου, του Προφήτη Ηλεία και της Παναγίας Φανερωμένης, ενώ το έβδομο που βρίσκεται εντός είναι των Αγίων Αναργύρων.

 


Η εκκλησία του χωριού

 

Αφιερωμένη στην Αγία Παρασκευή η εκκλησία του χωριού βρίσκεται πίσω από την μικρή πλατεία (πλατανούδ) στα δυτικά του χωριού.

 

Στον ίδιο χώρο (νότια) βρίσκονται και τα κοιμητήρια του χωριού όπως επίσης στην είσοδο της εκκλησίας έχει ανεγερθεί το εκκλησάκι του Αγίου Χριστόφορου (όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία).

 

Η εκκλησία του χωριού, όπως περίπου είναι σήμερα χτίστηκε το 1836. Κάποια στοιχεία από τη μεγάλη τους ιστορία αναφέρονται παρακάτω.

Το κτίσμα που υπάρχει σήμερα δεν είναι το αρχικό. Όταν το χωριό μεταφέρθηκε στη θέση αυτή δεν είχε εκκλησία. Ο εκκλησιασμός των πιστών γινόταν στα παρεκκλήσια του Αγίου Παντελεήμονα και τους Αγίας Παρασκευής. Τα μοναδικά που υπήρχαν την εποχή τους τουρκοκρατίας. Ο εκκλησιασμός λοιπόν, λόγο συνθηκών ήταν πολύ δύσκολος. Στην προσπάθειά να τους επιτραπεί η κατασκευή εκκλησίας, οι κάτοικοι παρουσιάστηκαν στο Εντέμ-μπέη και του ζήτησαν άδεια για ανέγερση. Ο Εντέμ, παρά του ότι είχε και Χριστιανική ρίζα δεν μπορούσε εκ θέσεως να πάρει μόνος τέτοια απόφαση, παρακάμπτοντας τους Τουρκικές αρχές. Για να μην έχει ο τους προβλήματα προσπάθησε να βρει κάποιο τέχνασμα.

 

Η παράδοση αναφέρει δύο τέτοια τεχνάσματα...

 

Για το πρώτο, λέγεται ότι υπήρχε κτίσμα δίπλα στην σημερινή εκκλησία, πριν το 1836 και χρησίμευε στον μπέη ως αποθήκη ζωοτροφών και ξύλων για το χαμάμ του που βρισκόταν εκεί δίπλα. Ίχνη του χαμάμ υπάρχουν και σήμερα.

 

Ο Εντέμ λοιπόν έβαλε μια έμπιστή του γυναίκα να διαδώσει ότι έβλεπε όραμα πως μια εικόνα τους Αγίας Παρασκευής βρίσκεται στα άχυρα τους αποθήκης. Από στόμα σε στόμα αυτό έγινε ευρύτερα γνωστό. Τότε ο μπέης, ζήτησε να ερευνήσουν και αφού βρήκαν την κρυμμένη από τον ίδιο εικόνα, έφτιαξε επιτροπή την οποία έστειλε τους Τουρκικές αρχές του Λαγκαδά για μεταφέρει τα γεγονότα. Οι αρχές έδειξαν εντυπωσιασμένες και επέτρεψαν την μετατροπή τους αποθήκης σε εκκλησία.

 

Ένα δεύτερο τέχνασμα που αποδίδεται στον Εντέμ αναφέρει πως ο τους αφού τοποθέτησε μέσα στα άχυρα εικόνες ζήτησε από τους πιστούς να πάνε στον καϊμακάμη (έπαρχος) να παραπονεθούν πως ο μπέης τους πήρε την εκκλησία και την έκανε αχυρώνα.

 

Μετά από έλεγχο των αρχών βρέθηκαν οι εικόνες και τότε ο Εντέμ «υποχρεώθηκε» να επιστρέψει την εκκλησία τους κατοίκους του χωριού.

 

Μια ιστορία που μεταφέρθηκε από στόμα σε στόμα αναφέρει πως οι χωρικοί δεν πολυπήγαιναν στην εκκλησία και κάποιοι από τους πιστούς άρχισαν να παραπονιούνται και να ζητούν την βοήθεια του μπέη.

 

Τότε ο μπέης συμφώνησε με τον παπά και την επιτροπή τα εξής:

 

Οι πιστοί τότε συνήθιζαν να βγάζουν τα παπούτσια πριν μπουν στην εκκλησία. Μια Κυριακή λοιπόν η επιτροπή κατά τη διάρκεια του εκκλησιασμού έκρυψε τα παπούτσια όλων όσων είχαν έρθει στην εκκλησία.

 

Αυτοί τότε πήγαν στον Εντέμ και παραπονέθηκαν ότι κάποιος τους τα έκλεψε. Με αφορμή το γεγονός ο μπέης συγκέντρωσε όλους τους κατοίκους στην πλατεία του χωριού και άρχισε να ρωτά ποιοι ήταν και ποιοι όχι στη εκκλησία. Έτσι μπόρεσε να τους διαχωρίσει βασιζόμενος και στο γεγονός ότι κάποιοι από τους δεν φορούσαν και παπούτσια. Άλλωστε εκείνες τους εποχές δεν είχαν και πολλά ζευγάρια ο καθένας τους.

 

Τους μεν τους άφησε ελεύθερους, τους δε τους τιμώρησε λέγοντάς τους «Για ποιον την κάνατε την εκκλησία, για μένα και δεν πηγαίνετε;»

 

Από τότε οι πιστοί έγιναν τακτικότεροι στον εκκλησιασμό τους.

 

Η πρώτη αυτή εκκλησία καταστράφηκε μαζί με όλο το χωριό τα χρόνια τους επανάστασης. Στην παλιά εκκλησία, που βρισκόταν στο σημερινό κοιμητήριο, εκκλησιαζόταν μέχρι το 1836 και πλέον χρησιμοποιείται για τη φύλαξη των οστών.

 

Το 1836 χτίστηκε ακριβώς δίπλα η σημερινή, μεγαλύτερη και ποιο ευρύχωρη εκκλησία.

 

Με τον καιρό οι πιστοί αυξήθηκαν και έγινε επέκτασή τους δυτικά τους το «λουτρό» (χαμάμ), του οποίου ένα μέρος γκρεμίστηκε.

 

Η πρώτη επέκταση έγινε το 1915 κατά 9 μέτρα και η δεύτερη το 1938 κατά 3 μέτρα.

 

Το καμπαναριό χτίστηκε το 1926.

 

Η εκκλησία είναι βασιλικού ρυθμού. Η τοιχογραφία τους οροφής έγινε από τον Αθανάσιο Ζωγράφο το 1836.

 

Ο βίος του Αγίου Χριστόφορου

 

Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Χριστόφορος καταγόταν από ημιβάρβαρη φυλή και ονομαζόταν Ρεμπρόβος, που σημαίνει αδόκιμος, αδοκίμαστος, κολασμένος. Πιθανότατα έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορος Δεκίου (249-251), όταν στην Αντίοχεια Επίσκοπος ήταν ο Άγιος Ιερομάρτυς Βαβύλας († Σεπτεμβρίου). 

 

Ο Άγιος ως προς την εξωτερική εμφάνιση ήταν τόσο πολύ άσχημος, που απεκαλείτο «κυνοπρόσωπος». 

 

Η μεταστροφή του στο Χριστό έγινε με τρόπο θαυμαστό. Συνελήφθη αιχμάλωτος σε μάχη, που διεξήγαγε το έθνος του με τα ρωμαϊκά στρατεύματα. Κατατάγηκε στις Ρωμαϊκές Λεγεώνες και πολέμησε κατά των Περσών, επί Γορδίου και Φιλίππου. 

 

Όταν ήταν ακόμη κατηχούμενος, για να ευχαριστήσει το Χριστό, εγκαταστάθηκε σε επικίνδυνη δίοδο ποταμού και μετέφερε δωρεάν επί των ώμων του εκείνους που επιθυμούσαν να διέλθουν τον ποταμό. Μια μέρα του παρουσιάστηκε ένα μικρό παιδί, το οποίο τον παρακάλεσε να το περάσει στην απέναντι όχθη. Ο Ρέμπροβος πρόθυμα το έθεσε επί των ώμων του και στηριζόμενος επί της ράβδου του εισήλθε στον ποταμό. Όσο όμως προχωρούσε, τόσο το βάρος του παιδιού αυξανόταν, ώστε με μεγάλο κόπο κατόρθωσε να φτάσει στην απέναντι όχθη. Μόλις έφθασε στον προορισμό του, κατάκοπος είπε στο παιδί ότι και όλο τον κόσμο να σήκωνε δεν θα ήταν τόσο βαρύς. Το παιδί του απάντησε: «Μην απορείς, διότι δεν μετέφερες μόνο τον κόσμο όλο, αλλά και τον πλάσαντα αυτόν. Είμαι Εκείνος στην υπηρεσία του Οποίου έθεσες τις δυνάμεις σου και σε απόδειξη αυτού φύτεψε το ραβδί σου και αύριο θα έχει βλαστήσει », και αμέσως μετά εξαφανίσθηκε. Ο Ρέμπροβος φύτεψε τη ράβδο και την επόμενη την βρήκε πράγματι να έχει βλαστήσει. Μετά το περιστατικό αυτό βαπτίσθηκε Χριστιανός από τον Αγιο Ιερομάρτυρα Βαβύλα, ο οποίος τον μετονόμασε σε Χριστόφορο. Η άκτιστη θεία Χάρη, που έλαβε την ώρα του βαπτίσματος και του Χρίσματος, μεταμόρφωσε όλη του την ύπαρξη. Κι αυτή ακόμη η δύσμορφη όψη του φαινόταν φωτεινότερη και ομορφότερη. 

 

Στην ορθόδοξη αγιογραφία ο Άγιος εικονίζεται να μεταφέρει στον ώμο του τον Χριστό. Εξ αφορμής ίσως του γεγονότος αυτού θεωρείται προστάτης των οδηγών και στο Μικρόν Ευχολόγιον και συγκεκριμένα στην Ακολουθία «επί ευλογήσει νέου οχήματος» υπάρχει, πρώτο στη σειρά, το απολυτίκιό του. 

 

Κατά τον τότε εναντίον των Χριστιανών διωγμό, λίγο μετά την βάπτισή του, είδε Χριστιανούς να κακοποιούνται από τους ειδωλολάτρες. Από αγανάκτηση επενέβη και έκανε δριμύτατες παρατηρήσεις προς αυτούς, διέφυγε δε τη σύλληψη χάρη στο γιγαντιαίο του παράστημα και την ηράκλεια δύναμή του. Καταγγέλθηκε όμως στον αυτοκράτορα και διατάχθηκε η σύλληψή του. Για τον σκοπό αυτό απεστάλησαν διακόσιοι στρατιώτες. Αυτοί, αφού ερεύνησαν σε διάφορα μέρη, το βρήκαν κατά την στιγμή την οποία ετοιμαζόταν να γευματίσει με ένα κομμάτι ξερό ψωμί. Κατάκοποι οι στρατιώτες και πεινασμένοι ζήτησαν από τον Αγιο Χριστόφορο να τους δώσει να φάγουν και σαν αντάλλαγμα του υποσχέθηκαν ότι δεν θα τον κακομεταχειρίζονταν. Ένας από τους στρατιώτες, βλέποντας ότι πλην του ξερού άρτου δεν υπήρχε άλλη τροφή, ειρωνευόμενος τον Χριστόφορο του είπε ότι ευχαρίστως θα γινόταν Χριστιανός, αν είχε τη δύναμη να τους χορτάσει όλους με το κομμάτι εκείνου του άρτου. Τότε ο Άγιος, αφού γονάτισε, άρχισε να παρακαλεί τον Χριστό να πολλαπλασιάσει το κομμάτι εκείνο του άρτου, όπως πολλαπλασίασε τους πέντε άρτους στην έρημο, για να χορτασθούν οι πεινώντες στρατιώτες και να φωτισθούν στην αναγνώριση και ομολογία Αυτού. Η παράκληση του Αγίου εισακούσθηκε και το τεμάχιο του άρτου πολλαπλασιάσθηκε. Βλέποντας οι στρατιώτες το θαύμα αυτό, προσέπεσαν στα πόδια του Αγίου και τον παρακαλούσαν να τους γνωρίσει καλύτερα τον Θεό του. Ο Άγιος, εξέθεσε με απλότητα τη Χριστιανική διδασκαλία και αφού όλοι εξέφρασαν την επιθυμία να γίνουν Χριστιανοί, τους οδήγησε προς τον Επίσκοπο Αντιοχείας Βαβύλα, ο οποίος, αφού τους κατήχησε, τους βάπτισε. Όταν ο αυτοκράτορας Δέκιος πληροφορήθηκε το γεγονός, τους μεν στρατιώτες συνέλαβε και τους αποκεφάλισε, τον δε Χριστόφορο προσπάθησε με υποσχέσεις και κολακείες να τον μεταπείσει, αλλά οι προσπάθειές τους προσέκρουσαν στην επίμονη άρνηση αυτού. Κατόπιν τούτου έστειλε προς αυτόν δύο διεφθαρμένες γυναίκες, την Ακυλίνα και την Καλλινίκη, ελπίζοντας ότι με τα θέλγητρά τους θα τον σαγήνευαν και θα τον παρέσυραν. Οι δύο γυναίκες, αφού άκουσαν την προτροπή του Αγίου, για να επανέλθουν στο δρόμο της αγνότητας και της αρετής, έγιναν Χριστιανές και, αφού παρουσιάσθηκαν ενώπιον του αυτοκράτορος Δεκίου, ομολόγησαν τον Χριστό. Γι αυτό και βρήκαν μαρτυρικό θάνατο. 

 

Στην συνέχεια ο Άγιος Χριστόφορος υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια και στο τέλος υπέστη τον δι' αποκεφαλισμού θανάτου το 251. 


 

Άγιος Παντελεήμονας

 

Το ξωκλήσι του Αγ. Παντελεήμονα βρίσκεται ανατολικά του χωριού και αποτελεί την αρχαιότερη εκκλησία της ευρύτερης περιοχής.

Πιθανολογείτε πως περί τον 10μ.Χ. αιώνα υπήρχε στο σημείο μικρό μοναστήρι του οποίου τα ίχνη υπάρχουν μέχρι σήμερα. Κατά την ισοπέδωση της έκτασης το 1968 βρέθηκαν κολώνες και βάσεις αυτών που μαρτυρούν το μεγαλοπρεπές της κατασκευής του.

Ο χρόνος και η αιτία της καταστροφής αυτής της πρώτης εκκλησίας παραμένουν άγνωστοι.

Η ανακατασκευή αρχικά φαίνεται να έγινε το 1868, αν κρίνουμε από επιγραφή που υπάρχει στο βόρειο τμήμα του σημερινού κτίσματος.

Το ξωκλήσι γιορτάζει στις 27 Ιουλίου.

Ο βίος του Αγίου Παντελεήμονα

 

Tον καιρό που τα μαύρα σύννεφα της ειδωλολατρείας σκέπαζαν απειλητικά όλη την οικουμένη, στα τέλη δηλαδή του τρίτου αιώνα μετά Χριστόν, γεννήθηκε στη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας ο Άγιος μεγαλομάρτυρας Παντελεήμων. Την εποχή εκείνη αυτοκράτορας της Ρώμης ήταν ο φοβερός διώκτης των Χριστιανών, ο Μαξιμιανός.

 

Ο πατέρας του λεγόταν Ευστόργιος και ήταν ειδωλολάτρης αξιωματούχος, μέλος της συγκλήτου. Η μητέρα του λεγόταν Ευβούλη και ήταν θερμή Χριστιανή. Το όνομα που έδωσαν στο παιδί τους ήταν Παντολέον.Ο Παντολέον ήταν πολύ έξυπνος, ευγενικός, επιμελής, ταπεινός και πράος, γεμάτος αρετή, παρ' όλο που ακόμη δεν είχε βαπτιστή Χριστιανός. Όταν μεγάλωσε, ο πατέρας του τον παρέδωσε σ'ένα φημισμένο γιατρό, τον Ευφρόσυνο , για να του διδάξει την ιατρική επιστήμη.

 

Σε λίγο καιρό ο Παντολέον ξεπέρασε όλους τους συνομήλικους του στη μόρφωση και όλοι μιλούσαν με θαυμασμό για το χαρακτήρα του. Ο ίδιος ο αυτοκράτορας, μαθαίνοντας για την αρετή και την εξυπνάδα του, τον προόριζε για να γίνει γιατρός στο παλάτι, ο γιατρός των ανακτόρων.Τον ίδιο καιρό ο γέροντας ιερέας της Νικομήδειας Ερμόλαος, φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα κάλεσε στο σπίτι που κρυβόταν τον Παντολέοντα για να τον γνωρίσει.

 

Αφού συνομίλησαν για πολλή ώρα, ο Ερμόλαος κατενθουσιάστηκε από τις αρετές που κοσμούσαν τον νέο και αποφάσισε να του γνωρίσει την πίστη στο Χριστό. Έτσι αναπτύχθηκε ανάμεσα τους μια άριστη πνευματική σχέση. Ο Παντολέον επισκεπτόταν καθημερινά τον Άγιο Ερμόλαο και απολάμβανε τους Χριστιανικούς του λόγους. Στερεωνόταν έτσι σιγά σιγά στην αληθινή πίστη.Ένα εντυπωσιακό γεγονός κάνει τον Παντολέοντα να πάρει τη σοβαρή και γενναία απόφαση να δεχθεί το Άγιο Βάπτισμα, να γίνει Χριστιανός. Ενώ περπατούσε στο δρόμο συνάντησε ένα παιδί που το δάγκωσε μια οχιά και πέθανε.

 

Λέει λοιπόν στον εαυτό του: Θα προσευχηθώ στο Χριστό να αναστήσει αυτό το παιδί και αν πράγματι το παιδί αναστηθεί, εγώ πια δεν υπάρχει λόγος να καθυστερώ τη βάπτισή μου, θα γίνω Χριστιανός, θα πιστέψω ότι ο Χριστός είναι ο Θεός ο αληθινός, ο Σωτήρας του κόσμου. Αυτά σκέφτηκε και προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο.Αμέσως το παιδί ζωντάνεψε και το φίδι απέθανε.Γεμάτος χαρά ο Παντολέον τρέχει στο γέροντα Ερμόλαο, του διηγείται το θαύμα και του ζητά να τον βαπτίσει.

 

Και ο Ερμόλαος, επειδή γνώριζε ποιος οδηγείται στην τελειότητα, γεμάτος συγκίνηση οδήγησε στο φωτισμό του θείου βαπτίσματος τον Παντολέοντα.Απο τότε ο Παντολέον έγινε ανάργυρος ιατρός.Θεράπευε με τη δύναμη του Ιησού Χριστού τους ασθενείς, χωρίς να παίρνει καθόλου χρήματα. Ακόμη, όταν εύρισκε φτωχούς τους βοηθούσε ποικιλότροπα, δίνοντας τους χρήματα και άλλα αναγκαία είδη. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά θαύματα του Αγίου ήταν η θεραπεία ενός τυφλού, με τη δύναμη και πάλι του παντοδύναμου Θεού μας, του Χριστού.

 

Οι θαυμαστές θεραπείες του Αγίου προκάλεσαν το θαυμασμό των κατοίκων της Νικομήδειας, αλλά και το μίσος και το φθόνο των άλλων ιατρών της πόλης. Οι τελευταίοι κατάγγειλαν τον Παντολέοντα στον Αυτοκράτορα Μαξιμιανό, το φοβερό αυτό διώκτη του Χριστιανισμού.Ο Μαξιμιανός κάλεσε τον Άγιο στα ανάκτορα για να ζητήσει εξηγήσεις. Ο Άγιος ομολόγησε με θάρρος ότι είναι Χριστιανός. Ο αυτοκράτορας στην αρχή προσπάθησε να τον πείσει με διάφορες κολακείες και υποσχέσεις να αρνηθεί το Χριστό και να θυσιάσει στα είδωλα.

 

Ο Παντολέον όμως έμεινε πιστός και ακλόνητος. Δεν αρνήθηκε. Δεν πρόδωσε το Χριστό.Ο αυτοκράτορας εξαγριωμένος, διέταξε φοβερά βασανιστήρια, για να κλονίσει τον Άγιο και να τον εξαναγκάσει να θυσιάσει στα είδωλα.Οι στρατιώτες του αυτοκράτορα, άρχισαν να του ξέουν τη σάρκα με μαχαίρια και να καίνε τις πληγές με λαμπάδες. Ο Χριστός, όμως,ήλθε σε βοήθεια του Αγίου και του θεράπευσε τις πληγές, φωτίζοντάς τον με αστραπές.

 

Στη συνέχεια έβαλαν τον Παντολέοντα μέσα σε ένα καζάνι που έβραζε. Με τη βοήθεια όμως και πάλι του Θεού ο Άγιος έμεινε σώος και αβλαβής και η φωτιά θαυματουργικά έσβησε. Ακολούθως βύθισαν τον Άγιο στα βάθη της θάλασσας, αφού έδεσαν στο λαιμό του μια τεράστια πέτρα. Ο Χριστός, όμως, έκανε την πέτρα πιο ελαφριά από φύλλο και έδωσε στον Παντολέων τη δύναμη να περπατά πάνω στα νερά. Έτσι σώος και αβλαβής, βγήκε στη στεριά.

 

Στη συνέχεια έρριξαν τον Άγιο σε πεινασμένα άγρια θηρία. Όμως τα ζώα, αντί να τον κατασπαράξουν, έγλειφαν ήρεμα και ειρηνικά με τη γλώσσα τους τα πόδια του, κουνόντας τις ουρές τους.Έκπληκτος αλλά και εξαγριωμένος ο ηγέμονας, διατάσσει τον αποκεφαλισμό του Αγίου. Θαυματουργικός το ξίφος λυγίζει και αντί αίμα τρέχει γάλα. Λίγο πριν από το μαρτυρικό δια αποκεφαλισμού θάνατο του Αγίου, ακούσθηκε φωνή απ' τον ουρανό.

 

Ήταν η φωνή του Θεού που του έδωσε το όνομα Παντελεήμων, που σημαίνει τον Άγιο που όλους τους βοηθά και τους ελεεί ακόμη και τους εχθρούς του.Το Τίμιο Σώμα του Αγίου τάφηκε με τιμές από τους Χριστιανούς.

 

Η εκκλησία μας τιμά την μνήμη του την 27 η Ιουλίου.


 Αγία Παρασκευή

 

 

Το ξωκλήσι της Αγ. Παρασκευής βρίσκεται νότια του χωριού, χτισμένο μέσα σε μια ρεματιά. Αριστερά του κτίσματος υπάρχει πηγή με "αγίασμα".

Η παράδοση λέει πως οι Τούρκοι κυνήγησαν την Αγία Παρασκευή και όταν την έπιασαν της έκοψαν το στήθος και το πέταξαν προς τη ρεματιά. Έτσι δημιουργήθηκαν οι σταλακτίτες στο σπήλαιο με το "Αγίασμα" και από τότε στάζουν συνεχώς νερό.

Η γύρω δεντρόφυτη έκταση θεωρείτε χώρος αναψυχής.

 

Ψηλότερα και κατά μήκος της ρεματιάς υπάρχει μια απόκρημνη τοποθεσία που λέγεται "του κόρακα η φωλιά".

 

Το 1967 κατασκευάστηκε δρόμος προς το ξωκλήσι για την πρόσβαση και οχημάτων προς την περιοχή.

 

 Ο βίος της Αγίας Παρασκευής

 

Η Αγία Παρασκευή γεννήθηκε στην Ρώμη το 117 μ .Χ. Οι γονείς της ήταν Έλληνες. Ο πατέρας της, Αγάθων, και η μητέρα της, Πολιτεία, ήταν χριστιανοί και όταν γεννήθηκε η Αγία την βάπτισαν και της έδωσαν το όνομα Παρασκευή.

 

Την μεγάλωσαν σύμφωνα με τη χριστιανική πίστη και τη σπούδασαν αφού είχαν την οικονομική δυνατότητα μιας και ήταν πλούσιοι. Πολλοί θέλησαν να παντρέψουν την Αγία με τους υιούς τους, τόσο γιατί ήταν μια ενάρετη κοπέλα όσο και γιατί ήταν πλούσια. Η Αγία Παρασκευή, όμως, αρνήθηκε κάθε τέτοια πρόταση, έχοντας αποφασίσει να αφιερώσει την ζωή της στον Ιησού Χριστό.

 

Όταν ήταν σε ηλικία είκοσι ετών οι γονείς της πέθαναν. Τότε η αγία έδωσε την περιουσία της στους φτωχούς, στην εκκλησία και σε ένα ίδρυμα, στο οποίο έμεναν χριστιανές κοπέλες που είχαν αφιερωθεί στον Ιησού Χριστό. Εκεί έμεινε για λίγα χρόνια η Αγία Παρασκευή, βοηθώντας στη διάδοση της χριστιανικής πίστης, όπως έκαναν και οι υπόλοιπες συγκάτοικοι της. Κάποια στιγμή εγκατέλειψε το ίδρυμα αυτό και ξεκίνησε να κηρύττει το Χριστιανισμό σε διάφορες πόλεις και χωριά της Ιταλίας. Κατά την διάρκεια αυτών των περιοδειών της,  έπεισε πολλούς να βαπτιστούν Χριστιανοί.

 

Αυτό ήταν κάτι που ενόχλησε κάποιους ειδωλολάτρες , οι οποίοι ανέφεραν τη δράση της Αγίας Παρασκευής στον, επίσης ειδωλολάτρη, Αντωνίνο, αυτοκράτορα εκείνη την εποχή της Ρώμης. Με εντολή του Αντωνίνου την οδήγησαν μπροστά του. Θέλοντας αυτός να την κάνει να απαρνηθεί τη χριστιανική πίστη, την υποβάλει στο μαρτύριο της πυρακτωμένης περικεφαλαίας δηλαδή έβαλαν μια περικεφαλαία στη φωτιά μέχρι να κοκκινίσει το σίδερο της και μετά την φόρεσαν στο κεφάλι της αγίας.

 

Τότε έγινε το θαύμα, το κεφάλι της έγινε τόσο  δροσερό που δεν έπαθε τίποτα. Όσοι είδαν αυτό το θαύμα, αμέσως πίστεψαν στο Χριστό. Βλέποντας αυτό ο αυτοκράτορας διέταξε και τους σκότωσαν όλους. Την Αγία Παρασκευή τη φυλάκισε για να σκεφτεί τον τρόπο που θα τη σκότωνε. Την επόμενη μέρα ακολούθησαν άλλα μαρτύρια, τα οποία η αγία υπέμενε δοξολογώντας τον Χριστό. Το τελευταίο βασανιστήριο στο οποίο υποβλήθηκε η αγία ήταν ένα καζάνι στο οποίο έβραζε πίσσα και λάδι.

 

Εκεί έβαλαν την Αγία Παρασκευή η οποία όμως, με την βοήθεια του Θεού, δεν έπαθε τίποτα. Βλέποντας το αυτό ο Αντωνίνος, νόμισε ότι δεν είχε βράσει πολύ η πίσσα και την προέτρεψε να ρίξει πάνω του πίσσα για να διαπιστώσει ο ίδιος αν καίει. Η πίσσα αυτή τύφλωσε τον αυτοκράτορα ο οποίος πίστεψε τότε στην αληθινή θρησκεία και ζήτησε από την Αγία Παρασκευή να τον βαπτίσει χριστιανό. Εκείνη όχι μόνο τον βάπτισε, αλλά  και του θεράπευσε,  με την χάρη του Θεού, τα μάτια.

 

Η χάρη να θεραπεύει τα μάτια,  δόθηκε από τον Θεό στην Αγία Παρασκευή και γιʼ αυτό τα περισσότερα θαύματα της,  έχουν σχέση με τα μάτια των χριστιανών που ζητούν την βοήθεια της,  τότε αλλά και μέχρι τις μέρες μας. Η Αγία Παρασκευή συνέχισε μετά την βάπτιση του Αντωνίνου, να κηρύττει τον Λόγο του Θεού ταξιδεύοντας και σε άλλες χώρες εκτός από την Ιταλία. Κηρύττοντας το Χριστιανισμό και βαπτίζοντας νέους χριστιανούς έφτασε και στην Ελλάδα.

 

Όταν βρέθηκε στα Τέμπη, εκεί που βρίσκεται σήμερα ο ναός της, συνελήφθηκε από τους ειδωλολάτρες και οδηγήθηκε στον άρχοντα της περιοχής που ονομαζόταν Ταράσιος. Στην προσπάθεια του αυτός, να πείσει την Αγία Παρασκευή να εγκαταλείψει την δράση και την πίστη της, άρχισε να την υποβάλλει σε φρικτά βασανιστήρια. Με θάρρος και δύναμη τα υπέμενε η αγία, ενώ κάθε πρωί την έβρισκαν θεραπευμένη από τις πληγές των βασανιστηρίων της προηγούμενης ημέρας.

 

Τελικά ο Ταράσιος διέταξε τον αποκεφαλισμό της και έτσι η Αγία Παρασκευή παρέδωσε την ψυχή της στον Ιησού Χριστό, τον οποίο πίστεψε και κήρυξε σε όλη της τη ζωή. Το σώμα της έθαψαν κρυφά κάποιοι χριστιανοί. Στον τάφο της έγιναν πολλά θαύματα, αλλά και στα χρόνια που ακολούθησαν, πολλοί βοηθήθηκαν από την Αγία Παρασκευή και κυρίως άνθρωποι με παθήσεις στα μάτια.

 

Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη της στις 26 Ιουλίου.


 

Άγιος Μόδεστος

 

Το ξωκλήσι του Αγ. Μόδεστου βρίσκεται ανατολικά του χωριού στο δρόμο για τα Δουμπιά.

Χτίστηκε το 1926 από την οικογένεια του Νικόλαου Μιχαλάκη στην μνήμη του γιού τους Χρήστου.


 

Προφήτης Ηλίας

 

Το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία βρίσκεται δυτικά του χωριού σε μικρό λόφο, κυκλωμένο από αμπέλια, πάνω από το γήπεδο.

Χτίστηκε από τον Στέφανο Γκολούσιο.


 

Παναγία Φανερωμένη

 

Το ξωκλήσι της Παναγίας Φανερωμένης βρίσκεται στην τοποθεσία "Λάκα".

 

Αιτία της ανέγερσής του στάθηκε το εξής περιστατικό: Η Μαρία Διαβατούδη ισχυρίστηκε πως ενώ βρισκόταν στην περιοχή, οραματίστηκε την Παναγία, η οποία της ζήτησε να χτίσουν προς τιμήν της ένα ξωκλήσι σ' αυτήν την τοποθεσία.

Το 1964 ξεκίνησε η κατασκευή του με χρήματα των πιστών και αποπερατώθηκε το 1966.


 

Άγιοι Ανάργυροι

 

Το ξωκλήσι των Αγίων Αναργύρων βρίσκεται εντός του χωριού, στο δρόμο για το Ζαγκλιβέρι.

 

Χτίστηκε από την οικογένεια της Κλεονίκης και του Αλ. Στάρτσιου για τη σωτηρία του γιού τους Θανάση. Λέγεται πως ενώ περνούσε με το άλογο το 1946, το όπλο του εκπυρσοκρότησε με αποτέλεσμα να υποστεί μικρά τραύματα.

Το ξωκλήσι γιορτάζει την 1η Ιουλίου.

 

Σόμπορο

Σόμπορο
Βλ Γειά σας Αδαμιωτες καλό Χειμωνα να εχουμε ,ηπιο χωρις πολλες σκοτουρες Σόμπορο (14.11.17, 12:49)(18:12) 0
Βλ Γειά σας Αδαμιωτες στο μεσον τουφθινοπωρου και βαλτωσαμε ,με το καλο ναρθει ο Χειμωνας τα πηρατε τα ξυλα σας φετος μου μοιαζει βαρυς θα ειναι . . τα λεμε του χρονου καλο υπνο Σόμπορο (10.10.17, 13:54)(18:12) 0
Βλ Λιγοτερη κινηση στο σομπορο η πολλη ειναι καταρα Σόμπορο (24.08.17, 14:01)(18:12) 0
Βλ σε σας πετυχατε να εχετε μια θεση στην ανωτατη εκπαιδευση συγχαρητηρια και κάντε το σταυρο σας να αλλαξει η οικονομική κατασταση στην πατριδα μας ωσπου να γίνετε ακαδημαίκοι πολιτες και για τους αλλους που δεν τα καταφεραν η ζωή δεν χαθηκε υπαρχουν και αλλες ευκαιριες γεροι να ειστε σιγουρα και για σας κατι περιμενει Σόμπορο (24.08.17, 13:58)(18:12) 0
Βλ Με το νερο καλέ τι γινεται τα φαγαμε τα 2,5 χρονια και το θεμα αλυτο Από λογια ..... Σόμπορο (02.05.17, 12:20)(18:12) 3
Βλ Γειά σας Αδαμιωτες καλό μηνα και από δω καλο καλοκαιρι Σόμπορο (02.05.17, 12:16)(18:12) 1
Βλ Καλημέρα Αδαμ ,μα τι κινηση ειναι αυτή .Γιατι δεν καλημεριζόμζστε εστω και ετσι μιας και βαριομαστε να πουμε καλημερα όταν ανταμωνουμε Σόμπορο (29.01.17, 08:51)(08:01) 2
Βλ λαθος στην παραδοση Σόμπορο (25.12.16, 19:42)(19:12) 4
Βλ Βρε παιδιά η δωρεα του παραδωσιακων μουσικων οργανων του Χρισ Χάλαρη στο Αδάμ τι γίνεται? την κλεισαμε στο σχολειο και εκει βαλτωνει Σόμπορο (25.12.16, 14:06)(14:12) 5
Βλ Εσεις που γραφατε που χαθηκατε ,η σελιδα νομιζω ότι πατωνει και αυτο ειναι κακο μια σελιδα που θα ζηλευαν μεγαλες πολεις Σόμπορο (25.12.16, 13:30)(13:12) 2
Βλ Χρονια πολλά Αδάμ όπου και αν βρισκεσαι στην πατριδα ή στα περατα του κόσμου και καλή χρονια να εχουμε με υγεία και ειρήνη Σόμπορο (25.12.16, 13:28)(13:12) 2
Βλ Αντε εμεις γενικως πεινάμε μα εσεις εκτος Ελλάδος δεν πεινάτε και δεν μπαίνετε να μας πειτε πως τα περνάτε Σόμπορο (20.09.16, 17:26)(18:12) 3
Βλ πάει και αυτή η σελιδα την επιασε και αυτή η οικονομικη κρίση Ντροπη μας Σόμπορο (20.09.16, 17:22)(18:12) 0
Βλ αντε βρε κουνηθειτε ,ετσι θα πάρουμε την Πόλη? Σόμπορο (26.07.16, 23:07)(23:07) 2
Βλ απο τοτε που το κανατε μοντέρνο adamiotes θαρρεις και κάτσατε πάνω τετοια καντεμιά Σόμπορο (26.07.16, 23:04)(23:07) 1
Βλ το βιβλιο θαναση πολυ καλό , οι αναμνησεις μας ζωντανευουν Σόμπορο (18.06.16, 11:54)(18:12) 1
thanasispap Βασίλη εντάξει,τα βρήκα.'Εφτεγε το ipad.. Σόμπορο (26.05.16, 03:06)(03:05) 2
bozatzidis Αφού φανεί το βιβλίο σε πλήρη οθόνη, όποιος θέλει να το κάνει ακόμη μεγαλύτερη, πατάει το εικονίδιο για ζουμ που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στα βελάκια. Είναι ο μεγεθυντικός φακός με το + Σόμπορο (25.05.16, 22:09)(22:05) 1
bozatzidis Για να πας στην προηγούμενη σελίδα δεν έχει να κάνει ποτέ με ένα site. Πατάς το πάνω αριστερό βελάκι του browser (mozzilla, chrome κλπ). Σόμπορο (25.05.16, 22:06)(22:05) 0
bozatzidis Θανάση ανεβάζω εικόνα που δείχνει που πρέπει να κλικάρεις για να δεις το βιβλίο σε πλήρη οθόνη. Σόμπορο (25.05.16, 22:05)(22:05) 0
You are not allowed to use shoutbox.